Dersim'li Dünya Ana

                                            Dersim'li Dünya Ana 

Biz cenneti de gördük cehennemi de,
Biz cenneti de gördük cehennemi de,  
Daha dün gibi aklımda çocukluğum.  
Yediğimiz ekmek de içtiğimiz su da tertemizdi  
Havada gül kokusu vardı o zamanlar.  
Ne zaman ki süngülendi bebekler,  
Ve ben körolası gözlerimle gördüm.  
Ne zaman ki sürüldük o diyar-u jar ülkesinden,  
Dilini bilmediğimiz bu yaban ellere.  
İşte o zaman başladı, bizim için cehennem.  
Şimdi bu yanası İstanbul'da,  
beton duvarların arasında,  
Kimse duymaz ki sesimi  
Bazen çıkıyorum, Kartal'ın tepesine  
Geceleri Ay'la konuşuyorum. Ne yapayım?  
Soruyorum ona,  
Nereye gidiyor bu dünya?"

  Kaynak: Metin-Kemal Kahraman