Che Guvera ve Deniz
Ali Kutlu
Bugünlerde Fransız aydınları, basını, politikacılar
ı mayıs 68 hareketinin 40'ıncı.yıl-dönümü vesilesiyle hareketin değerlendirmesini yapıyorlar.
Sık sık Viyetnam savaşı, Küba ve Che Guvera'nın adının geçtiği yoğun tartışmalar ve değerlendirmeler yapılıyor.
68 hareketi ve liderleri kiminin korkulu rüyası, kimileri için ise toplumsal ve politik duruşun eseri,kaynağı var_oluş nedenidir.
Ben ikinci katogoridekilerdenim.
Che'nin yaralı olarak yakalanıp bir köy ilk-okuluna getirilişi, yerde yarı uzanmış halde çevresindeki askerlere bakışını unutamıyorum.
Tıpkı bir kayalıkta hain bir avcı tarafından, kanadından yaralanan şahin misali.
Kanadını yerde sürürken meydan okurcasına iri gözlerini etrafını çevreleyen hainlerden ayırmıyor.
Deniz ise son yakalanıp elleri kelepçeli etrafı asker ve sivillerden oluşan devlet güçleri ile çevrili halini unutamıyorum.
Nedir 68 liderlerinden etkilenmek.
Onlardan öğrenmek.
Bütün dünya halklarını kardeş görmek.
Ezilen halkların yanında yer almak.
Mazlumun adil ve eşit olmasını savunmak.
Eğitim ve sağlık hizmetlerinin bütün insanların hakkı olduğunu.
Çalışıp üretmenin bir değer olduğunu.
Bilime önem vermek.
Korkaklığı değil cesareti.
Boyun eğmeyi değil, direnişi.
Yılgınlığı değil ümidi savunarak.
Che demişdiki "Güney Amerikadan Cebeli Tarık boğazına kadar halklar esaret altında oldukça, ben savaşacağım".
Deniz ise Orta Doğu halkları emperyalizmin, sömürü ve saldırı tehditi altında olduğu sürece savaşacağına kararlıydı.
Bügün değişik milletlerden Binboğa gençliği, geleceğe emin adımlarla yürüyebilmeleri için 68 liderlerinden öğrenecekleri çok şey var olduğuna inanıyorum.
Bu vesile ile 6 mayıs'ları anarken Che, Deniz, Hüseyin, Yusuf, Mahir, İbrahimlerin ve isimlerini anamadığım bütün şehit düşen devrim liderlerinin anısı önünde saygı ile eğiliyorum.
Bımıri kolatı, biji azadi
Ali Kutlu