Biraz Daha Gayret!

Biraz Daha Gayret!

Mehmet Saygılı
Her köyün, her enternet sahibi kişinin kendi sitesi var.
Bu hem iyi hem de kötü.
İyidir; isteyen düşüncelerini yayınlıyabilir, sesini duyurubilir.
Kötüdür; her ağza gelen yayınlanabilir, yalana, yanlışa, iftiraya, ihbara alan açılır.
Ne yapalım; her cesaretin, her cürretin bir riski vardır.
Enternetle haberleşme, fotoğraf, video, ses gibi kayıtları paylaşma olanaklarımız,
olanı biteni anında bilmemizi ve üzerinde düşünmemizi hızlandırdı
ve kolaylaştırdı.
Bu yaz da yöremizde, yakın köylerimizde olup bitenleri anı anına
bazan yalan yanlış
bazan da dosdoğru öğrenme olanığım oldu.
Ben, yöremizin günlük hayatına merak salan,
günü gününe izleyen ve bilmek isteyen biriyim.
Hemen belirtmeliyimki; bizim oralar, günbe gün değişmekte
renklerini, kokularını, tadlarını,
 ad ve adetlerini değiştirmektedirler.
Bana göre yiten, solanlar çoooktur.
Bunu hissediyorum, görüyorum ve biliyorum.
Umudum var insanlık yitmez diye.
Her şeye rağmen, bazan insanı şet-i bet eden
Hayretten hayrete düşüren şahıslar ve olaylar oluyor.
Özellikle ummadıklarımızdan.
İnsan “bu da olur mu” diye hayıflanıyor, üzülüyor.
Ne edersiniz?
İnsanoğlu işte.
Bazı insani değerleri yeniden düşünmek gerek.
Bana göre birincileri, ya size göre hangisi?
İtibar mı?
İhbar mı?
Özgür, eşit his, ses ve has mı?
Candarma, kelepçe, zından mı?
Küçücük mutluluklar mı,
Küçücük kazançlar mı?
Hep birlikte ağız dolusu bir kahkaha mı?
Yoksa ikinin- üçün forsu ve hükmü mü?
Ey sizler; önce kendinizi tanıyın
siz sizi tanımazsanız
kimse sizi tanımaz.
Bu yaz beni utandıranlar oldu.
Bunlar duyduğum marifetler.
Umarım ” kendini tanır"lar ve
Kendilerini ve büyük küçük demeden
bütün emekçi insanlarımızı
Büyüklerimizin emeği geçmişimizi
sever ve sayarlar