Âşık Ahmet Güneş
Sürmeli
Salına salına karşımda duran
Saçı sümbül kaşı gözü sürmeli
Aşkın fabrikasın göğsüme kuran
Saçı sümbül kaşı gözü sürmeli
Baktıkça gözüme düşürdü seyran
Mamur hayatımı eyledi viran
Ayrılmaz başımdan firkatlı duman
Saçı sümbül kaşı gözü sürmeli
Taramış zülfünü telleri nazik
Kollarında altın burma bilezik
Vurma gamzelerin canıma yazık
Saçı sümbül kaşı gözü sürmeli
Düstüm sevdasına onbeş yaşında
Yetmiş yıl yaşadım hâla başımda
Gündüz hayâlimde gece düşümde
Saçı sümbül kaşı gözü sürmeli
Ahmet Güneş der ki derdim fırağım
Çok kar yedim soğutmadı yüreğim
Yürüdüğüm yolda menzil durağım
Saçı sümbül kaşı gözü sürmeli
Âşık Ahmet Güneş
1318 Yılında Nurhak'ta doğan Ahmet Güneş, Arapça'yı babasından öğrendi. Yeni Türkçe'yi kendi kendine öğrenen Güneş, 11 yaşında saz çalmaya başladı. Bektaşi tarîkatını benimsedikten sonra şiirlerini tasavvufî mahiyette yazdı.
Nurkak İlçesi
Nurhak’ ın Adı: İlçe adını kuzeyinde bulunan 3091 metre yüksekliğindeki Nurhak Dağından almıştır. Toros dağlarının bir uzantısı olan Nurhak Dağı, eski sönmüş volkanik bir dağdır.
Nurhak’ın kurulduğu yıllarda halk geceleri bu dağın parlamasından dolayı Nur var diyerek Nur dağı, Nur-u Hak, Hakk’ın Nuru ismini vermişler ve bu isim zamanla Nurhak şeklinde kalarak, bu dağ Nurhak Dağı adını almış yerleşim biriminin de bu adla anılmasını sağlamıştır.
Bu parlaklığın sebebini kimileri ay ışığında parlayan dağdaki fosfor madenine bağlarken kimileri de bunu ışığın parladığı yerde bulunan ve önceleri yaz aylarında çıkılarak adak kurbanları kesilen ve kutsal kabul edilen Ali Gölü’ne bağlamaktadır. Bu parlaklık halen havanın açık olduğu günlerde belirli bir farkla hissedilmektedir.
Nurhak’ ın Tarihi: Tarih kitaplarında Nurhak’ ın tarihi ile ilgili net ve geniş açıklama bulunmamaktadır. Nurhak’ ın tarihini bölgede yapılan bazı araştırmalar sonucu öğrenmekteyiz. Ancak ilçe sınırları içinde yer alan yıkılmış ve harabe konumuna gelmiş birkaç tane kale yıkıntılarının (Kaleboynu-kale, Gözün kalesi, Şuğulun kalesi, Yücenin kalesi gibi) ve bu kalelerin etrafındaki tarihi ev kalıntılarından da anlaşıldığı üzere Roma ve Bizans imparatorluğu zamanında buralarda yerleşim olduğu bulunan eski madeni eşya, para ve ev aletleri cam parçalarından anlaşılmaktadır.
Ayrıca Tarihi ipek yolunun da ilçe sınırları içinden geçtiği bilinmektedir. Toros Deresi mevkiinden geçen Kervan yolu adlı tarihi İpek yolunun Bağdat postasının buradan işlediği rivayet edilmektedir. Yine ilçenin sınırları içinde bulunan Kamerat’ ın Hanı, Zilli Han (Bir köyün de adı) ve Altın köprü isimli han ve köprülerin kalıntıları bugün dahi durmaktadır.
Yine Osmanlı Devletinin yaptığı Turnadağ savaşı Nurhak'ta olmuştur. Nurhak Dağının eski adı Turnadağ’ dır. Nurhak’ta Şehitler Kabiri denilen yer bu savaşta şehit olan Osmanlı askerlerinin gömüldüğü yerdir.
Nurhak’ ın kuruluş hikayesi ise birçok farklı rivayete dayanır. Bunlardan en gerçekçi olanı şöyledir. Nurhak 1277 yılına kadar İlhanlı imparatorluğu sınırları içinde yer alır. 1277 yılında İlhanlılar ile Memlüklüler arasında Elbistan Ovası’ nda yapılan savaşta İlhanlılar yenilmiş ve imparatorluk dağılmaya başlamıştır. İmparatorluk bünyesinde bulunan tüm beylikler bağımsızlığını ilan etmişlerdir. Nurhak’ a yerleşen Moğolların Taraklı oymağından gelen Halil Beyliği bağımsızlığının ilanından yaklaşık 60 yıl sonra 1336-1337 yıllarında Anadolu Selçuklu Devletinin zayıflamasından yararlanarak Elbistan’ ı işgal etmiş ve kendisine bağlamıştır. Bu da uzun sürmemiş bir yıl sonra Maraş’ ta kurulan Dulkadiroğlu oymağı’ na (Karaca Bey’ e) mağlup olarak bölgeyi Dulkadiroğullarına bırakmıştır.
Halil Beyliği’ nin yerleştiği bölge Halil Bağı Yurdu, Halilli olarak bilinir. Halil bey Nurseloğulları Beyliğinden ayrılan üç kardeşin dağılması sonucunda Nurhak’ a gelmiştir.
Nurhak’ ta eski yerleşim yerleri Göyyab, Eskiköy ve Hacılar’ dır. İlçenin en büyük mahallesi olan Seyitaliler mahallesi ise yaklaşık 200 yıl önce Antep’ ten gelerek Nurhak’ a yerleşen Seyit Ali isminde bir şahsın adıdır. İlçe 1971’ de kasaba oldu. 1990’ da ilçe olmuştur.
Bin/net
7 Eylül 2010
* * *
kaynak anonim
Mehmet Bayrak, İçtoroslar'da Alevi-Kürt Aşiretler