Alarme
Mehmet Saygılı
Bankalarında alarm.
Amerika ve avrupa bankaları alarmda. 
Çünkü; bugüne kadar sanal alemde kredi
yani güven ticareti yapan ve ölçüsüz kredi
açan bankalar, bugün gerçek dünyanın güvensizliğiyle,
gerçeğiyle karşılaşınca krize girdi.
Amerika dibe vuruyor.
Amerika sistemi
yani kapitalist-emperyalist sistem
alarm veriyor.
Sistem çöküyor, çökmeye mahkum.
Avrupa, bu yıkıntıların altında kalmamak için
çare arıyor.
Hangi çare?
1- Amerika’nın ipine tutunmaya devam edenler;
rüyaları Amerika’yı kurtarmaktır. Mümkün değil.
Amerika’nın öncülüğünü yaptığı emperyalist-kapitalist sistem çöküyor.
Yeniden ayağa kalkması emeğiyle geçinen bütün insanların açlığa
mahkum edilmeleri demektir.
2- Amerika’yı dışlayan ama aynı sistemi devam ettireceğini sananlar.
Ham hayal.
3- halkın ekonomik sistemiyle,
ama kapitalist sistem içinde çare arayanlar.
Geçici “refah görnümü verebilir, ama çare değildir.”
4- Çare nedir?
Çare sosyalizmdedir.
Yani birlikte üretme ve birlikte tüketme…
Bu sistemin adı sosyalizmdir.
Dikkat! bugün hakim ekonomik sistem çöküyor.
Bu yıkıntıların altında kalmak istemiyorsanız
bankaların kredi sisteminden uzak kalın.
Emekciler dikkat!!!
Dikkat edin kapitalist sistemin tavanı tepenize düşmasın
Nereye?
21 Aralık 2007
Dünya dönüyor, elbetteki dönüyor, ama nereye?
Bugün kapitalizm ve de emperyalizm için dönüyor.
Tangur tungur.
Topal aksak
Ama dönüyor işte.
Hiç kimse kalkıp hayali senaryolar yaratmasın,
yaratsa da inandırıcı olmaz.
En azgın ve en saldırgan kapitalizmin üst aşaması
herşeye hakim durumda.
İster kabul edin ister etmeyin.
Amaaaa!!! Evet aması var.
Bu sistem, tehlike çanlarının
huzursuz ve de korkulu anlarını yaşıyor.
Finans sistemi, yani banka sistemi tehlike çanları çalıyor
Bundan emperyalizmin yıkılacağı,
hemen yok olacağı anlamı çıkarılmamalıdır.
Bundan bankalara; toplumun bütün ekonomik olanaklarının pompalanacağı,
Emegiyle yaşayanların ekmeğine, aşına göz dikileceğini ve
halkın ekmeğinden aşından kesilen
(bankalardaki birikintilerine el koyma,
yeni vergiler icat etme,
ücret/satınalma dengesini bozup
hayatı pahalılaştırma ve benzeri tedbirlerin yolda olduğu)
anlamını çıkarmalıyız.
Emegiyle yaşayanların sırtlarına yıkılacak yeni yüklerin altında
daha da ezileceğini çıkarmamız gerekir.
Yoksa ne sistem değişir,
ne de sosyalizm gelir.
Sosyalizm ancak ve ancak;
“yönetenlerin yönetemediği
yönetilenlerin de bu şekilde yönetilmek istemedikleri” zaman,
bu da yetmez “yönetilenlerin kendilerini yönetmek için örgütlendiği
ve mücadele ettiği” zaman mümkündür.
Şimdilik orada değiliz.
Evet sadece mümkündür.
Ama bugün bazı olgulardan hareketle emekçileri uyarmak mümkündür.
Benim hiç bir zaman ne banka krizinden kurtaracak param,
ne de malım mülküm oldu.
Belki onun için hep isyankar oldum.
Ama bu krizin yükü sadece varolan parayla değil,
Yukarıda saydığım yüklerle sırtımıza yüklenecektir.
Şimdiden bilelim.
Ona göre.
Yoksa sonra acı olur.
Yerimizi de, safımızı da belirleyelim.
Nerede olacağız?
Mücadele edenlerin safında mı?
Yoksa…