ZIMAN Û RE
ZIMAN Ȗ RE
Aleviliğin kendine özgü bir yol dili vardır. Bu dil yaşamın içinden var edilen sözcüklerle insana ve doğaya saygı temelinde anlam kazanmıştır. Öyleki yol ve dil bir bütündür. Birbirinden ayıramazsınız. Ayırmaya kalkıldığında sırıtır. Onun Alevilerin değil, Hınzır paşaların dili olduğunu hemen anlarsınız. Aleviler hangi dinden ve dilden olursa olsun herkese bir nazarla bakarlar. Örneğin ‘’Allah devletimizin kılıcını keskin etsin’’ demezler. Böyle diyenleri kınarlar, eğer Alevilik adına söylenmişse söyleyeni yol düşkünü ilan ederler. Bu tür söylemleri kendi düşünce ve davranışlarına saygısızlık olarak değerlendirirler. Öldürene ‘’kahraman’’ sakat dönene ‘’gazi’’ ölene ise ‘’şehit’’ demezler.
Bilindiği gibi ‘’şehit’’ Arapça kökenli islami bir kavramdır. Mekanı cennet olan anlamına gelir. Aleviler bu kavramları redederler. Öbür dünyaya cennete ve cehenneme inanmadıkları için ‘’şehit’’ kavramını kullanmazlar. İnsanın insana kıymasını en büyük kötülük sayarlar. İnsana acı veren bu kavramların kutsanmasının insanlığa zarar verdiğini düşünürler
‘’Sevgidir âşıkın dini
Erenlerin olmaz kini
Birbirini sevmiyeni
Sürün gitsin yöremizden” Afe Ana
